वादात रंगलेला कुंचला…

0
18

विजया चौहान / डॉ. रवीन थत्‍ते

      चित्रकार मकबूल फिदा हुसेन निर्वतले. त्‍यांच्‍या चित्रांबद्दल आणि पर्यायाने ..

हुसेन यांच्‍या चित्रांचा चुकीचा अर्थ काढला

     चित्रकार एम. एफ. हुसेन गेल्‍याचे कळले आणि फार दुःख झाले. त्‍याचं आणि माझा वैयक्तिक परिचय नव्‍हता, मात्र अशा व्‍यक्तिंशी माध्‍यमांमधूनही एक नाते तयार होत असते. वाईट या गोष्‍टींच वाटते, की पंढरपूरात जन्‍मलेल्‍या हुसेन यांना आपल्‍या चित्रांवरून निर्माण झालेल्‍या वादामुळे भारत सोडून कतारमध्‍ये स्‍थायीक व्‍हावे लागले. हिंदुत्‍ववाद्यांनी नेहमीच त्‍यांच्‍या चित्रांचा चुकीचा अर्थ काढून त्‍यांच्‍याविरोधात जनमत तयार केले. त्‍यांचे निधन झाल्‍यानंतर नॅशनल जिओग्राफिक चॅनेलवर त्‍यांच्‍या चित्रांवर आधारित एक कार्यक्रम दाखवण्‍यात आला. यात हसेन यांची चित्रे कशी पहावीत, याचे सुरेख विवेचन करण्‍यात आले.

विजया चौहान
शिक्षण हक्क समन्वय समिती

आणि मराठी अभ्यास केंद्र.

हुसेन यांच्‍या चित्रांना वादांमुळेच प्रसिद्धी

     एम. एफ. हुसेन यांनी आचरटपणा केला नसता तर त्‍यांना वृत्‍तपत्रांतून एवढी प्रसिद्धी मिळाली असती का? या प्रश्‍नाचे उत्‍तर आपण सगळ्यांनीच द्यायला हवे. ज्ञानेश्‍वरीत दांभिकपणाची जी लक्षणे सांगितलेली आहेत, त्‍यामधील ओवीत असे म्‍हटले आहे, की ‘जी माणसं दांभिक असतात, ती प्रसिद्धीसाठी आपल्‍या आईलाही बाजारात उघडी करतील.’ हुसेन कलाकार असल्‍याने सरस्‍वती ही त्‍याची आई झाली, मात्र त्‍यांनी तिचीही वादग्रस्‍त छायाचित्रे काढली. त्‍यांना एकदा विचारण्‍यात आले, की तुम्‍ही महंमद पैगंबरांची अशी चित्रे का नाही काढली? मात्र त्‍यावर त्‍यांनी कधीच उत्‍तर दिले नाही. मी हिंदुत्‍ववादी नाही, मात्र कधी कधी कलाकरांचा अशा बाबतीत समतोल ढासळतो.

डॉ. रवीन थत्‍ते
प्‍लास्‍टीक सर्जन

{jcomments on}

Previous articleआम्‍ही धारावीला पोहोचलो!
Next articleप्राण्यांचे संगोपन
दिनकर गांगल हे 'थिंक महाराष्‍ट्र डॉट कॉम' या वेबपोर्टलचे मुख्‍य संपादक आहेत. ते मूलतः पत्रकार आहेत. त्‍यांनी पुण्‍यातील सकाळ, केसरी आणि मुंबईतील महाराष्‍ट्र टाईम्स या वर्तमानपत्रांत सुमारे तीस वर्षे पत्रकारिता केली. त्‍यांनी आकारलेली 'म.टा.'ची रविवार पुरवणी विशेष गाजली. त्‍यांना 'फीचर रायटिंग' या संबंधात राष्‍ट्रीय व आंतरराष्‍ट्रीय (थॉम्‍सन फाउंडेशन) पाठ्यवृत्‍ती मिळाली आहे. त्‍याआधारे त्‍यांनी देश विदेशात प्रवास केला. गांगल यांनी अरुण साधू, अशोक जैन, कुमार केतकर, अशोक दातार यांच्‍यासारख्‍या व्‍यक्‍तींच्‍या साथीने 'ग्रंथाली'ची स्‍थापना केली. ती पुढे महाराष्‍ट्रातील वाचक चळवळ म्‍हणून फोफावली. त्‍यातून अनेक मोठे लेखक घडले. गांगल यांनी 'ग्रंथाली'च्‍या 'रुची' मासिकाचे तीस वर्षे संपादन केले. सोबत 'ग्रंथाली'ची चारशे पुस्‍तके त्‍यांनी संपादित केली. त्‍यांनी संपादित केलेल्‍या मासिके-साप्‍ताहिके यांमध्‍ये 'एस.टी. समाचार'चा आवर्जून उल्‍लेख करावा लागेल. गांगल 'ग्रंथाली'प्रमाणे 'प्रभात चित्र मंडळा'चे संस्‍थापक सदस्‍य आहेत. साहित्‍य, संस्‍कृती, समाज आणि माध्‍यमे हे त्‍यांचे आवडीचे विषय आहेत. त्‍यांनी त्‍यासंबंधात लेखन केले आहे. त्यांची ‘माया माध्यमांची’, ‘कॅन्सर डायरी’ (लेखन-संपादन), ‘शोध मराठीपणाचा’ (अरुणा ढेरे व भूषण केळकर यांच्याबरोबर संपादन) आणि 'स्‍क्रीन इज द वर्ल्‍ड' अशी पुस्तके प्रसिद्ध झाली आहेत. त्‍यांना महाराष्‍ट्र सरकारचा 'सर्वोत्‍कृष्‍ट वाङ्मयनिर्मिती'चा पुरस्‍कार, 'मुंबई मराठी साहित्‍य संघ' व 'मराठा साहित्‍य परिषद' यांचे संपादनाचे पुरस्‍कार वाङ्मय क्षेत्रातील एकूण कामगिरीबद्दल 'यशवंतराव चव्‍हाण' पुरस्‍कार लाभले आहेत.